Volodymyr Katchour, min of meer per ongeluk tolk
Ik ben Volodymyr Katchour. Ik ben elektro-ingenieur van opleiding, ik woon al meer dan dertig jaar in Nederland, langer dan ik in Oekraïne heb gewoond, en sinds 1994 werk ik als tolk. Dat laatste was nooit het plan. Ik ben er min of meer per ongeluk in gerold, en het bleek precies te zijn wat ik miste.
Vertel wat u nodig heeft
Toen ik hier kwam, voelde ik me doof en stom
Toen ik in Nederland kwam wonen, voelde ik me als iemand die doof en stom is. Ik verstond niet wat er om me heen gezegd werd, en wat ik wilde zeggen, kreeg ik er niet uit. Je bent dan afhankelijk van wie er toevallig naast je staat, en dat geeft een machteloos gevoel dat ik nooit ben vergeten.
Dat gevoel zie ik nu terug bij de mensen voor wie ik tolk, in het ziekenhuis of bij een instantie. Daarom vind ik dit werk zo dankbaar. Als ik tolk, help ik twee mensen tegelijk: degene die de taal niet spreekt, en degene die hem wil bereiken.
Een ingenieur achter een spreadsheet
Mijn eerste jaren hier deed ik wat veel nieuwkomers doen: ik schoolde bij en nam het werk dat er was. Ik deed logistiek en inkoop, werkte een korte tijd bij de afdeling R&D van Philips en daarna als werkvoorbereider bij een bouwbedrijf. Mijn laatste baan bestond uit de hele dag werken met Excel, zonder gesprekken en zonder mensen om me heen. Pas toen merkte ik hoe erg ik dat miste.
Een echtpaar dat bijna met pensioen ging
Toen ontmoette ik een echtpaar dat al jaren als tolk en vertaler werkte en bijna met pensioen ging. Wat ze over hun werk vertelden, klonk als werk met mensen en voor mensen, en dat trok me. Ik meldde me bij het grote bureau dat toen voor de overheid leverde en werd aangenomen als freelancer. De eerste jaren werkte ik zonder diploma in het vak. Wel had ik de interne toetsen van het bureau gehaald, en die gaven de doorslag.
Daarna volgde ik bij het SIGV, de Stichting Instituut voor Gerechtstolken en -Vertalers, de opleiding tot gerechtstolk. Die duurde een jaar, en het was een pittig jaar. Later volgde ik vier jaar de ITV Hogeschool voor Tolken en Vertalen, nu onderdeel van Capabel Hogeschool, waar ik mijn bachelor haalde. Sinds 2009 ben ik beëdigd tolk Oekraïens, op het hoogste niveau, C1. Inmiddels doe ik niets anders meer.
Van COLAN naar Pereklad
In 1994 moest mijn praktijk een naam hebben, voor de Belastingdienst en de Kamer van Koophandel. Het werd COLAN Interpreting & Translations, van Common Language. Ik koos Engels, zodat Oost en West het allebei zouden verstaan, en dat paste toen ook. Inmiddels houd ik me vooral bezig met mijn moedertaal, en dan mag de naam ook klantgericht zijn.
Pereklad betekent in het Oekraïens vertalen of tolken, één woord voor allebei. Sinds 2022 is de vraag naar tolken Oekraïens in Nederland veel groter geworden, en Oekraïners herkennen de naam meteen.
Wat ik terughoor, en wat ik van vertaalmachines vind
Cliënten noemen me vaak rustig, vriendelijk en betrokken. Dat laatste woord hoor ik het meest, en voor mij betekent het dat ik meedoe aan het gesprek zonder het over te nemen. Een tolk is soms een soort noodzakelijk kwaad, zeg ik weleens. Er is altijd een risico dat je boodschap niet volledig wordt doorgegeven, en juist daarom probeer ik zo veel mogelijk mee te nemen, bijna letterlijk, zonder iets in te vullen.
Over vertaalmachines ben ik eerder nieuwsgierig dan bang. De kwaliteit is in een paar jaar flink beter geworden, en er wordt veel over gespeculeerd, een beetje zoals destijds over de eerste vliegtuigen. Iemand moet het nog altijd nakijken. En bij een akte bij de notaris of een gesprek in het ziekenhuis wil je een mens die erbij is, die meeluistert en die verantwoordelijk is voor wat er gezegd wordt.
Wilt u weten of ik u kan helpen?
Het meeste werk doe ik bij de notaris, maar ik tolk en vertaal ook daarbuiten. Kijk bij wat ik doe, of vertel me meteen waar het om gaat, dan laat ik weten of ik kan.